هر چند بعضی موقع هوس نوشتن می کردم اما یا اون لحظه امکان نوشتن نبود یا تالاپ یکی سروکله اش پیدا می شد و یه کار می داد دستت. آخه تو این اداره اینقدر کار هست که کسی وقت فکر کردن و نوشتن پیدا نمی کنه.

الان هم بیشتر فکر و ذهنم تو وبلاگ جدید نفتیه که راهش انداختیم . اینقدر جای خالی یه وبلاگ نفتی - تحلیلی خالی بود که نگو اونهم موق رای اعتماد به وزرا . البته این وبلاگ هم شاید مقطعی باشه ولیکن در حال حاضر بیشتر ذهنم رو به خودش مشغول کرده . اما من هیچ گاه نخل رو رها نمی کنم. نخل مظهر تمام آرزوهای منه.

اگه شما هم یه نفتی هستید یا دوست دارید در وادی نفت بخونید و بنویسید یه سری بزنید به " پیشگامان صنعت نفت "

قول می دم باز هم به نخل سر بزنم تا لحظه ی " ظفر "

فعلا یا علی

بر رست و بر دوید بر او بر ، به روز بیست

پرسید از آن چنار که تو چند روزه ای؟

گفتا چنار سال مرا بیشتر ز سی ست

خندید پس بدو که من از تو به بیست روز

برتر شدم بگوی که این کاهلی ز چیست

او را چنار گفت که امروز ای کدو

با تو مرا هنوز نه هنگام داوریست

فردا که بر من و تو وزد باد مهرگان

آن گه شود پدید که نامرد و مرد کیست

انسان اراده ی خویش را صرفا در مسیری اعمال می کند که به غایات و خواسته های او منجر می شود. همین غایات یا اهداف هستند که در وجود او برای کار کردن ایجاد انگیزه می کنند. اگر بخواهیم به زبان روز سخن بگوییم باید گفت انسان اراده ی خویش را صرفا در جهت برآورده ساختن نیازهایش اعمال می کند و این نیازها اگر تنها به محدوده ی مادی وجود آدم باز گردد فقط و فقط با پول براورده می شود. بدین ترتیب است که پول [هر چند خود فی نفسه مطلوب انسان نیست] از آنجا که مقدمه ی تامین همه حوائج مادی است‌‌،غایت آمال او می شود و به تنها عاملی که اراده ی او را بر می انگیزاند تبدیل می شود.

این درد همه گیر بشر است و دردی هم نیست که از طریق داروهای شیمیایی و صنعتی درمان شود.

وقتی انسان ارزش کار خود را صرفا با پول بسنجد، دیگر کار تبدیل به یک عمل مکانیکی می شود که هیچ ارتباط و پیوندی با روح و اعتقادات انسان ندارد.

در سیستم کارخانه ای ، کارگر و کارمند پیوند اعتقادی خویش با کارش را از دست می دهد و بالاجبار ، فقط برای امرار معاش دست به کار می زند و از آنجا که همه احتیاجات او با پول براورده می شود ، این پول است که غایت آمال و مبدا و میزان همه ی ارزشها می شود.

کارمندان ما نیز - بجز عده ی قلیلی - همه برای پول است که کار می کنند و اینچنین است که کار کردن دیگر معنای خود را از دست داده است. آنها منتظرند تا ساعات مشخص کار در اداره پایان یابد و به خانه هایشان بروند و زندگی واقعی آنها تازه از آن لحظه است که آغاز می شود.

آیا ساختار اداری یا نظام تشکیلاتی جامعه اسلامی هم باید بر مبنای اصالت پول باشد؟

 تلخیص و تصرف از مقاله  «دیکتاتوری پول یا اقتصاد صلواتی» نوشته شهید آوینی

وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِین مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَن يَنقَلِبْ عَلَىَ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ اللّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللّهُ الشَّاكِرِينَ

جز اين نيست که محمد پيامبری است که پيش از او پيامبرانی ديگر بوده اند

آيا اگر بميرد يا کشته شود ، شما به آيين پيشين خود باز می گرديد ؟

هر کس که بازگردد هيچ زيانی به خدا نخواهد رسانيد خدا سپاسگزاران را پاداش خواهد داد

(۱۴۴-آل عمران)

السلام علیک یا حبیب الله (صلی الله علیه و آله وسلم)

بخوانید بد نیست